Home இலக்கியம்

இலக்கியம்

முள்ளிவாய்க்கால் முடிவல்ல

நந்திக்கடலும் வட்டுவாகலும்நொந்துபோய் கிடக்கிறது வலி சுமந்த அடிமனதோடு… பிஞ்சும் பூவும் காயும் கனியுமாய் சிந்திய இரத்தம் காயாமலே சிவந்தது தாய் முற்றம் இரத்தமும் சதையும் சேற்றுச்சகதியாய் மாற மூச்சுக்காற்று தேடி முனகியது வாழ்வு காலின் கீழ் ஒட்டி பிசுபிசுத்தது காயாமல் சுட்ட இரத்தம்… யாரதென்று தீர்மானிக்க இப்போது...

எங்கே நீ நண்பா..

கிழக்கில் சூரியன் அன்றுஅழுது கொண்டே எழுந்ததுஈழ மண் எரிந்து கொண்டிருந்தகணப் பொழுது அந்தச்சூரியன் கண்ணைஅழ வைத்திருக்கலாம்தான் தினமும் காணும்தன் மக்கள் வீடற்றுஏதிலிகளாக வீதியெங்கும்அடித்து துரத்தப்படுவதை கண்டுவிழி கலங்கியிருக்கலாம்.பொங்கலிட்டு தன்னை பசியாற்றும்தன் நேசத்துக்குரியவர்கள்கொன்று குதறப்படுவதுநீரை...

தங்கைக்கு ஓர் வாழ்த்து…

அன்புத் தங்கைக்கு...! எதை எழுத கேள்விகள் மனதில் தோன்றி பேனாமுனை கிறுக்கி  கொண்டே இருக்கிறது  அவை எழுத்துக்கள் அல்ல  வெற்றுக் கோடுகள் உற்று நோக்கினேன்  கோடுகள் நீயாக இருந்தன உன்னை எப்படி எழுத என்றெழும் நீரில் கண்கள்  நனைந்த போதும் அவற்றில்  நினைவுகள் கிறுக்கலானது  உன்னை எழுத முடியவில்லை  வார்த்தையை தேடித் தேடி  தேனெடுக்கும்...

மாலதி எனும் பெருந் தீ

மாலதி ! மானத் தமிழ் மறத்தி மாண்டு போகா வீரத் தீ பாரதி பாட்டிலே வடித்த தீ பிரபாகரன் தீரத்தில் தீட்டிய தீ மடந்தையர் மடமைகள் எரித்த ...

புலம் பெயர் நாட்டில் ஒரு தாய்….

அப்பனைத் தவறவிட்டான்அசுரர்களால் அன்பையும்தொலைத்துவிட்டான் இப்போதெல்லாம் அவன்அழகான வாழ்வாக ஒன்றைமட்டும் மிச்சம் கொண்டான் இருமிக் களைத்துச் சோர்ந்து போகும் பெற்றவளை அயராது உழைத்தாலும் கண்ணுக்கள் சுமந்து நிற்பான் மருந்தும் மாத்திரையும்மூச்சோடு கலக்க என்று ஒரு குப்பி காற்றழுத்தி கொஞ்ச நாட்களாக இப்படித்தான் கழிந்தது அவர்களின் அன்பான வாழ்நாள்கள். அன்றொருநாள் அவசர வைத்திய...

உனக்கு என் வீரவணக்கம்

செந்தீயில் மெய் உருக்கிமண் மடியில் துயில்கின்றசகோதரனே…!வீர வணக்கம்என்ற ஒற்றைச் சொல்லில்கடந்து போக என்னால்முடியவில்லைபூக்களை கொண்டு உங்கள்திருவுருவப் படத்தைஅலங்கரித்து விட்டு கூடசென்று விட இயலவில்லைஉங்கள் புன்னகை மாறாதவதனத்துக்கு முன்னே ஒற்றைவிளக்கை ஏற்றி வணங்கி விட்டுதாண்டிச்...

முத்துக்குமரன்

எட்டுத்திக்கும் நாங்கள்வேட்டை நாய்களால்குதறப் பட்டுக் கொண்டிருந்தோம்வேட்டி மடிப்புக்குள்ளும்கஞ்சி போட்டு அழுத்தியவெள்ளைச் சட்டைக்குள்ளும்எங்கள் உயிர்கள்விலை பேசப்பட்டுக் கொண்டிருந்தனநாங்கள் தத்தளித்துகழுத்துவரை வந்து விட்டகுருதிக் கடலில்மூழ்கிக் கொண்டிருந்தோம்அப்போது தான் அந்தகுரல் ஒலித்ததுதீக்குள் தீய்ந்து கொண்டிருந்ததமிழீழத்துக்காய்ஒரு கொடியில் பூத்த...

அன்புடன் முகிலா…

எனக்குத் தெரியும் இன்னமும் உன் நெஞ்சில் நான் உறங்குவேனென்று. ஏனெனில் அத்தனை வலிமையான காதல் உன்னுடையது. ஆனால் என்னுடைய காதல் அப்படியில்லையடா. கிட்டத்தட்ட எனக்கு ஏழுவருடங்களாக உன் நினைவு வந்ததில்லை. உன் நியத்தை...

பட்டாசு கொண்டாட்டம்

யாரப்பா இந்த நேரத்தில கோல் பண்ணுறது...? நாடு இராத்திரி நடுநிசிப் பேய்கள் போல அலறிய கைபேசியின் ஒலியைக் கேட்டு கண் விழித்துப் பார்த்தகணவன் கேட்டதற்கான பதிலைச் சொல்ல முன் கைபேசியை பார்க்கின்றாள் கமலா....

செங்காந்தள்

செங்களம் ஆடி வீழ்ந்த - எம் செந்தமிழ் வீரர் நினைவுகள் பவனிவர செங்கம்பளம் விரிக்கிறாள் செங்காந்தள் எனும் மலராள்! செம்மொழியாம் எம்மொழியாலும் செப்பிட முடியா பரம்பொருளை செவ்விதின் உரைக்கிறாள் செங்காந்தள் எனும் மலராள்! (செவ்விதின் -செம்மையாக) போராளி மருத்துவர்: தணிகை

முள்ளிவாய்க்கால்

கட்டுரைகள்