Home இலக்கியம்

இலக்கியம்

உனக்கு என் வீரவணக்கம்

செந்தீயில் மெய் உருக்கிமண் மடியில் துயில்கின்றசகோதரனே…!வீர வணக்கம்என்ற ஒற்றைச் சொல்லில்கடந்து போக என்னால்முடியவில்லைபூக்களை கொண்டு உங்கள்திருவுருவப் படத்தைஅலங்கரித்து விட்டு கூடசென்று விட இயலவில்லைஉங்கள் புன்னகை மாறாதவதனத்துக்கு முன்னே ஒற்றைவிளக்கை ஏற்றி வணங்கி விட்டுதாண்டிச்...

மாலதி எனும் பெருந் தீ

மாலதி ! மானத் தமிழ் மறத்தி மாண்டு போகா வீரத் தீ பாரதி பாட்டிலே வடித்த தீ பிரபாகரன் தீரத்தில் தீட்டிய தீ மடந்தையர் மடமைகள் எரித்த ...

முத்துக்குமரன்

எட்டுத்திக்கும் நாங்கள்வேட்டை நாய்களால்குதறப் பட்டுக் கொண்டிருந்தோம்வேட்டி மடிப்புக்குள்ளும்கஞ்சி போட்டு அழுத்தியவெள்ளைச் சட்டைக்குள்ளும்எங்கள் உயிர்கள்விலை பேசப்பட்டுக் கொண்டிருந்தனநாங்கள் தத்தளித்துகழுத்துவரை வந்து விட்டகுருதிக் கடலில்மூழ்கிக் கொண்டிருந்தோம்அப்போது தான் அந்தகுரல் ஒலித்ததுதீக்குள் தீய்ந்து கொண்டிருந்ததமிழீழத்துக்காய்ஒரு கொடியில் பூத்த...

அன்புடன் முகிலா…

எனக்குத் தெரியும் இன்னமும் உன் நெஞ்சில் நான் உறங்குவேனென்று. ஏனெனில் அத்தனை வலிமையான காதல் உன்னுடையது. ஆனால் என்னுடைய காதல் அப்படியில்லையடா. கிட்டத்தட்ட எனக்கு ஏழுவருடங்களாக உன் நினைவு வந்ததில்லை. உன் நியத்தை...

பட்டாசு கொண்டாட்டம்

யாரப்பா இந்த நேரத்தில கோல் பண்ணுறது...? நாடு இராத்திரி நடுநிசிப் பேய்கள் போல அலறிய கைபேசியின் ஒலியைக் கேட்டு கண் விழித்துப் பார்த்தகணவன் கேட்டதற்கான பதிலைச் சொல்ல முன் கைபேசியை பார்க்கின்றாள் கமலா....

புலம் பெயர் நாட்டில் ஒரு தாய்….

அப்பனைத் தவறவிட்டான்அசுரர்களால் அன்பையும்தொலைத்துவிட்டான் இப்போதெல்லாம் அவன்அழகான வாழ்வாக ஒன்றைமட்டும் மிச்சம் கொண்டான் இருமிக் களைத்துச் சோர்ந்து போகும் பெற்றவளை அயராது உழைத்தாலும் கண்ணுக்கள் சுமந்து நிற்பான் மருந்தும் மாத்திரையும்மூச்சோடு கலக்க என்று ஒரு குப்பி காற்றழுத்தி கொஞ்ச நாட்களாக இப்படித்தான் கழிந்தது அவர்களின் அன்பான வாழ்நாள்கள். அன்றொருநாள் அவசர வைத்திய...

செங்காந்தள்

செங்களம் ஆடி வீழ்ந்த - எம் செந்தமிழ் வீரர் நினைவுகள் பவனிவர செங்கம்பளம் விரிக்கிறாள் செங்காந்தள் எனும் மலராள்! செம்மொழியாம் எம்மொழியாலும் செப்பிட முடியா பரம்பொருளை செவ்விதின் உரைக்கிறாள் செங்காந்தள் எனும் மலராள்! (செவ்விதின் -செம்மையாக) போராளி மருத்துவர்: தணிகை

புலத்தில் வாழும் கூத்துக் கலை

பாரினில் பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் பண்பட்ட தமிழினத்தின் பாரம்பரிய நாட்டார் கலைவடிவங்களில் தலையாயது கூத்து. மக்களின் மண்வாசனையையும் மக்களின் வாழ்வாதரங்களையும் மக்கள் மதம் மீது கொண்ட பற்றுதலையும்… வெளிப்படுத்தும் வகையில் அமைவதே கூத்துக்கலை. சந்தம்...

கறுத்துப் போன வெளிநாட்டு வாழ்க்கையின் ஒற்றைப்புள்ளி…

வானம் மெல்லிய நீலநிற கம்பளியை போர்த்து கிடந்தது. ஒருவேளை தொடங்க போகும் பனி மழைக்கு பயந்து கிடந்ததோ என்னவோ அழகாக இருந்தது. சுமன் அந்த அழகை ரசித்தவனாய் எண்ணச் சிறகை பறக்க விட்டிருந்தான்....

ரோஜா முள்ளா நீ… ?

நான் இன்னும் சாகவில்லை காலவோட்டத்தின் அலையில் அடிபட்ட துரும்பாக அலைபட்டு ஓடிக் கொண்டே இருக்கிறேன் எனது ஓட்டத்தின் எல்லைக் கோடு எதுவென்று தெரியவில்லை ஆனாலும் ஓடுகிறேன்… அதிகாலை விழி திறக்கும் மணிக்கூண்டின் சத்தத்துக்கும் இரவு வணக்கம் சொல்லும்...

முள்ளிவாய்க்கால்

கட்டுரைகள்