Home இலக்கியம்

இலக்கியம்

முத்துக்குமரன்

எட்டுத்திக்கும் நாங்கள்வேட்டை நாய்களால்குதறப் பட்டுக் கொண்டிருந்தோம்வேட்டி மடிப்புக்குள்ளும்கஞ்சி போட்டு அழுத்தியவெள்ளைச் சட்டைக்குள்ளும்எங்கள் உயிர்கள்விலை பேசப்பட்டுக் கொண்டிருந்தனநாங்கள் தத்தளித்துகழுத்துவரை வந்து விட்டகுருதிக் கடலில்மூழ்கிக் கொண்டிருந்தோம்அப்போது தான் அந்தகுரல் ஒலித்ததுதீக்குள் தீய்ந்து கொண்டிருந்ததமிழீழத்துக்காய்ஒரு கொடியில் பூத்த...

முள்ளிவாய்க்கால் முடிவல்ல

நந்திக்கடலும் வட்டுவாகலும்நொந்துபோய் கிடக்கிறது வலி சுமந்த அடிமனதோடு… பிஞ்சும் பூவும் காயும் கனியுமாய் சிந்திய இரத்தம் காயாமலே சிவந்தது தாய் முற்றம் இரத்தமும் சதையும் சேற்றுச்சகதியாய் மாற மூச்சுக்காற்று தேடி முனகியது வாழ்வு காலின் கீழ் ஒட்டி பிசுபிசுத்தது காயாமல் சுட்ட இரத்தம்… யாரதென்று தீர்மானிக்க இப்போது...

செங்காந்தள்

செங்களம் ஆடி வீழ்ந்த - எம் செந்தமிழ் வீரர் நினைவுகள் பவனிவர செங்கம்பளம் விரிக்கிறாள் செங்காந்தள் எனும் மலராள்! செம்மொழியாம் எம்மொழியாலும் செப்பிட முடியா பரம்பொருளை செவ்விதின் உரைக்கிறாள் செங்காந்தள் எனும் மலராள்! (செவ்விதின் -செம்மையாக) போராளி மருத்துவர்: தணிகை

அன்புடன் முகிலா…

எனக்குத் தெரியும் இன்னமும் உன் நெஞ்சில் நான் உறங்குவேனென்று. ஏனெனில் அத்தனை வலிமையான காதல் உன்னுடையது. ஆனால் என்னுடைய காதல் அப்படியில்லையடா. கிட்டத்தட்ட எனக்கு ஏழுவருடங்களாக உன் நினைவு வந்ததில்லை. உன் நியத்தை...

மாலதி எனும் பெருந் தீ

மாலதி ! மானத் தமிழ் மறத்தி மாண்டு போகா வீரத் தீ பாரதி பாட்டிலே வடித்த தீ பிரபாகரன் தீரத்தில் தீட்டிய தீ மடந்தையர் மடமைகள் எரித்த ...

புலத்தில் வாழும் கூத்துக் கலை

பாரினில் பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் பண்பட்ட தமிழினத்தின் பாரம்பரிய நாட்டார் கலைவடிவங்களில் தலையாயது கூத்து. மக்களின் மண்வாசனையையும் மக்களின் வாழ்வாதரங்களையும் மக்கள் மதம் மீது கொண்ட பற்றுதலையும்… வெளிப்படுத்தும் வகையில் அமைவதே கூத்துக்கலை. சந்தம்...

அப்பா..இன்றுடன் அகவை 55

அன்று போலில்லை இன்று,வாழ்த்துச் சொல்லிக்கட்டி அணைக்கஇன்னமும் எஞ்சியிருப்பதுசிரிப்பு சுமந்த உங்கள் முகமும்மனம் நிறைய நினைவுகளுமே அப்பா..நீங்கள் இல்லை என்றநினைவு கூட எப்போதாவது தான்நிஐத்தினுள் எங்களை இழுக்கிறதுசுவர்கள் எங்கும்சிரித்த முகம்;விறைப்பாய்வரியுடுத்திய வீரமுகம்;என நாள்தொறும் எமைஉபசரிக்க நீங்கள்...

ரோஜா முள்ளா நீ… ?

நான் இன்னும் சாகவில்லை காலவோட்டத்தின் அலையில் அடிபட்ட துரும்பாக அலைபட்டு ஓடிக் கொண்டே இருக்கிறேன் எனது ஓட்டத்தின் எல்லைக் கோடு எதுவென்று தெரியவில்லை ஆனாலும் ஓடுகிறேன்… அதிகாலை விழி திறக்கும் மணிக்கூண்டின் சத்தத்துக்கும் இரவு வணக்கம் சொல்லும்...

கறுத்துப் போன வெளிநாட்டு வாழ்க்கையின் ஒற்றைப்புள்ளி…

வானம் மெல்லிய நீலநிற கம்பளியை போர்த்து கிடந்தது. ஒருவேளை தொடங்க போகும் பனி மழைக்கு பயந்து கிடந்ததோ என்னவோ அழகாக இருந்தது. சுமன் அந்த அழகை ரசித்தவனாய் எண்ணச் சிறகை பறக்க விட்டிருந்தான்....

உனக்கு என் வீரவணக்கம்

செந்தீயில் மெய் உருக்கிமண் மடியில் துயில்கின்றசகோதரனே…!வீர வணக்கம்என்ற ஒற்றைச் சொல்லில்கடந்து போக என்னால்முடியவில்லைபூக்களை கொண்டு உங்கள்திருவுருவப் படத்தைஅலங்கரித்து விட்டு கூடசென்று விட இயலவில்லைஉங்கள் புன்னகை மாறாதவதனத்துக்கு முன்னே ஒற்றைவிளக்கை ஏற்றி வணங்கி விட்டுதாண்டிச்...

முள்ளிவாய்க்கால்

கட்டுரைகள்